ST. Otomasyon - 1 Temmuz 2009

Eğer hız tek başına konveyörlerin değerini belirleyen tek faktör olsaydı imalatçılar için işler çok kolay olurdu. Hatta rekor üstüne rekor kırılırdı. Hangimiz birkaç milyon dolarımızın olmasını istemeyiz ki… Bazılarımız marinada yat, alanda özel jet hatta bir futbol takımı bile ister. 
Soru bunlara nasıl sahip olacağımızdır. Bazı kişiler çalışmayı düşünebilir. Çoğunluk umudunu alternatif yollarda arar; piyango, kumar, borsa, zengin bir dul ile evlenmek vb.  
Enformasyon teknolojileri alanında çalışanların başka şansları da bulunuyor. Google, Facebook benzeri ürünler yaratmak gibi. Para zaafı olanlar tabii illegal yollara da sapabiliyorlar. Kredi kart bilgilerine erişmek, şirketlerin entelektüel sermayelerini ele geçirmek bunlar arasında. Yakın geçmişte iki Coca Cola çalışanına şirketinin ticari sırlarını Pepsi Co.’ya satmaya çalışırken suçüstü yapıldı. Bir başka şirket sahibine rakibinin voice mail kutusuna düzenli olarak girdiği, bazı mesajları sildiği, potansiyel müşterilerini ele geçirmeye çalıştığı için dava açıldı. Örnekleri çok arttırabiliriz. 

   *   *   *

Çoğumuz farkında değiliz, günümüzde bilgi hırsızlığı çok kolay yapılabilen bir şey. Bebeklerin odalarına konan dinleme/izleme cihazlarını rakiplerin ofislerine yerleştirmenin ne zorluğu var? Birkaç öğrencim telefonların bluetooth özelliğinden yararlanacak ürünler tasarımlıyorlar. Rehberdeki verileri kopyalamak kafalarındaki son şey. Konuşmaları dinlemek hiç de ilgilerini çekmiyor. En zor olanı yapmayı; sahibine fark ettirmeden telefonuyla konuşmayı becerebilmek amacındalar. Kağıt üzerinde başarılı olamamaları için sebep yok.
Zaten ortalıkta endüstriyel casusluk araçlarından geçilmiyor. Düğme, rozet, kravat iğnesi şeklindeki kameralar, kalıcı çiçek/biblo şeklindeki ses kayıt cihazları, fotokopi makinalarına takılan 10.000 A4’ü hafızasına alabilecek çipler, monitörlerin altına takılan ve 400 m yarıçapındaki bir alanda bulunan TV’den görüntünün izlenmesine olanak veren cihazlar, faks makinalarına paralel girmeyi sağlayan kartlar etrafta, en azından Internet’te kol geziyor. Her PC’ye yüklenmiş kötücül yazılımlardan (malware) bahsetmiyorum bile.   

   *   *   *

Giderek popüler hale gelen, hatta spor salonlarının girişlerine bile konan biyometri de fayda etmiyor. Parmak izlerinin kopyalarını almak zor olmadığı gibi bu cihazların veritabanı kayıtlarını uzaktan değiştirmek dahi olanaklı. Bahsettiğim öğrencilerim aynı zamanda bir HERF (High Energy Radio Frequency) silahı üzerinde çalışmaktalar. HERF menzili içindeki elektronik cihazları işlevsiz kılıyor.

   *   *   *

Bütün bunlar Andrew Groove’un yazdığı gibi paranoyak olmadan güvenlikte olunamayacağını kanıtlıyor. Tehditler gelişince önlemler de karmaşıklaştı. Konu ileri bilgi düzeyi gerektirdiğinden ABD ve AB’de şirketler, kendilerini güvenlik uzmanı şirketlerin kollarına bırakmaya başladılar.
Son hafta içinde söyleşi yaptığım iki dostum da teybi açabilir miyim soruma “tabii, dinleniyoruz nasıl olsa” esprisiyle yanıt verdiler. Tabii bu sayfa sosyo-siyasal konularla ilgili değil. Yalnızca endüstri casusluğu için hem motivasyon hem de olanakların artmış olduğuna dikkat etmek istedim.
Güvenli ve güzel bir yaz dileklerimle.