ST. Konveyör - İç Lojistik - 25 Şubat 2009

Malzeme yönetim sistemleri çözümlerinde ciddi gelişmeler yaşanıyor. Bazı örnekleri aşağıda sunuyorum.
Hazır mobil raf uygulamaları yaygınlaşıyor. Bu uygulama sayesinde yükler boş koridorlarda tutulabildiğinden depolama alanı iki kata kadar artabiliyor.
Dikey atlıkarıncalar tavan hacmini kullanma fırsatı verecek şekilde yapılmaya başlandı. Onlar sayesinde depoların üçüncü boyutu daha üretken biçimde kullanılabiliyor.
Yatay atlıkarıncaların kontrol sistemlerinin iyileşmesi yaygınlaşmalarını getirdi. Çalışanların yürümeden toplama yapabilmelerini sağlamaları ve dar alanlara büyük miktarlarda stoklama yapma sığaları nedeniyle yoğun biçimde tercih edilmeye başlandılar.
 Mini yük otomatik depolama ve geri alma (AS/RS) sistemlerinin özelleştirilmeleri yüksek miktarlardaki malların konteyner ve karton kutulara doldurulmasında verimlilik artışları yaşatıyor.
Dengesiz ve uzun yükler için geliştirilmiş olan sıralama sistemleri daha önceden yakalanamayan hızları ve verimliliği yakalamayı getiriyor.
Kılavuzlanmış biçimde sıralama yapan transfer araçları malzeme giriş-çıkış süreçlerini otomatize ederek işgücü maliyetlerinden tasarruf potansiyeli sunuyor.
İngilizcede ‘cart’ adı verilen yük taşıma arabalarına takılan monitörler operatörlerin koridorda dolaşırlarken hangi gözden hangi malı alacakları bilgisini görmelerini sağlıyor. Bu arabaların yüksekliklerinin ayarlanabilir hale getirilmeleri ergonomiklik düzeyini yükseltiyor.
Konteynerlerin tel kafesten yapılmaları parça ürünlerin görülebilmelerini sağlarken depolama verimliliğinden de taviz vermiyor.
Tekerlekli kutu paletler, ürünleri taşımak ve kaldırma makinalarına transfer etmek gibi ikili görevlerde sabit paletlere üstünlük sağlıyor.

*   *     * 

Tüm gelişmelerden yararlanmanın dört koşulu var. İlki bu gelişmelerden haberdar olmak tabii.
İkincisi malzeme yönetimi konusunun sistem yaklaşımı ile ele alınması zorunluluğu. Yakın geçmişte depo, konveyör, trans palet, vinç, sıralama sistemi, palet, insansız taşıma araçları gibi kısmi malzeme yönetimi bileşenlerini teker teker ele alma yönündeki anlayış yerini toplam çözüm yaklaşıma terk etmeli. Yalnızca bütünsel bakış daha iyi mekan kullanımı, artan verimlilik ve daha başarılı envanter kontrolü sağlıyor. Tekil çözümler kısmi verimlilikte kalıyor. Kısmi verimliliklerin toplamı sistemin verimliliği anlamına da gelmiyor.
Üçüncü koşul her firmanın probleminin özgün olduğu ve bu nedenle özel çözümlerin üretilmesi gereği. Hap şeklindeki çözümlerin ve bir firma için doğru olan çözümlerin başka firmalar için de uygun olacağı garantisi yok.  
Dördüncü koşul da ilk üç çözümün bir arada olması. Aksi halde verimliliğin değil, yalnızca maliyetlerin artması ile karşı karşıya kalınması büyük olasılık. Ağacı değil, ormanı görelim.