Tekn-ik İnsan Kaynakları - 20 Eylül - 27 Eylül 2008

Eleman ihtiyacı duyan şirketler için formel yol insan kaynakları piyasasından işgücü talebinde bulunmaktır. Eğer bir şirket normal bir kadro için Türkiye gibi resmi rakamlara göre 2.2 milyondan fazla işsizin olduğu (Türk İstatistik Kurumu bir yıldan uzun süredir işsiz olanları artık iş aramıyorlardır veya çalışmak istemiyorlardır, dolayısıyla işsiz sayılmazlar varsayımı ile listeye almadığından bu kadar!!!)  bir ülkede bu yolu izlerse kısa süre içinde faks ve mail bombardımanına uğrar ve işin içinden çıkamaz. Bu duruma karşı çeşitli çareler vardır. Her şeyden önce formel yoldan sapılır, örneğin tanıdıklar aracılığıyla eleman aranabilir. İş bir in-ka danışmanlık şirketine delege edilebilir. Bir diğer yol gerekenden daha yüksek nitelik aramaktır. Hani askerde komutan elektrik elektronik mühendislerini toplayıp sıraya dizmiş. “İngilizce bilenler bir adım öne çıksın demiş. Sıradakilerin yarısı bir adım öne çıkmış. Onlara; master yapanlar bir adım daha öne çıksın demiş. Onların da yarısı bir adım atmış. Peki demiş komutan, doktora yapanlar bir adım öne çıksın. Bir kişi öne çıkabilmiş. Sen, televizyonu açıp kapatacaksın” Demiş ya şirketler de o hesap. Basit işler için nice nitelikler aranmasının ardında yatan nedenlerden biri de budur.
Konunun bir de iş başvurusu yapanlar tarafı var. Aranan nitelikler ne kadar daraltılırsa daraltılsın başvurular çok sayıda olabilir. Örneğin Ülker A.Ş.’ye yılda 300.000 başvuru yapılmakta ve CV değerlendirme yükü in-ka departmanının kapasitesini kat kat aşmaktadır. Kaçınılmaz olarak nice CV çöpe gitmektedir. Kaldı ki bugün ele alınan çoğu CV’nin okunup okunmayacağı kararı ilk beş ila 10 saniye içinde verilmektedir. Başvuru yapanın etkileyici olmak için sahip olduğu tüm zaman işte bu kadardır. Bu kadarcık sürede  kendisini nasıl fark ettirecektir? İşte size üniversitelerde bile incelenmiş olan güzel ve yaratıcı olmamızı vurgulayan bir CV vakası:

“Özlem reklam metni yazarı olmak istiyor. Reklam metni yazanlar, altı saatlik toplantıları, 30 sayfalık raporları zihinlerinde ayıklayıp bir ya da iki cümleye süzme becerisini göstermek zorunda. Çok zor  bir iş. Değişmez prensip  "Less is more!" (Az çoktur), Demokles’in kılıcı gibi tepelerinde asılı. Hem yaratıcı olacaksın hem de iki cümlede koca ürünü tanıtacaksın; bu arada marka derinliğini de koruyacaksın. Reklam ajansı eleman ilanı veriyor. Metin yazarı alınacak işe. Özlem şirketi inceliyor, kimlere hizmet verdiğini öğreniyor. Müşterilerden biri Turkcell. Özlem bir fark yaratarak CV`sini göndermeden önce dikkati çekmek için bir mektup gönderiyor. Zarfın içinden hafif sararmış bir dosya kâğıdı çıkıyor. Kâğıdın sol tarafına Turkcell`in ikonu Cellocan`ın bir gazeteden kesilmiş, resmi yapıştırılmış. Tehdit mektuplarında adet olduğu üzere gazetelerden kesilmiş harflerle şunlar yazıyor: "Cellocan elimizde, Özlem`i işe almazsanız sorumluluk size ait. İmza Özlem, pardon bir dost". Ertesi gün yüzlerce CV ile birlikte Özlem`in CV`si de geliyor şirkete. Ancak farklı bir şekilde. Bir kurye bir kutu getirip bırakıyor. Özlem`in CV`si toplantı masasının üstüne konuyor. Özlem bir kâğıda fotoğraf yapıştırıp eğitimini, kendini anlatmak yerine yaşamını, bakışını anlatacak bir kutu hazırlayıp yollamış. Kutu bej renkli, keten, iyi cins bir kumaşla kaplanmış. Üstüne yapıştırılmış post-it`te Özlem`in CV`si yazıyor. Kapağa üstü yazılı iki rozet takılmış. Birinde, "Hayatta her an her şey olabilir," yazıyor; ötekinde "Bakalım bugün neler olacak?"
Kutudan çıkanlar Özlem`i tasvir ediyor: Orman mühendisiymiş, diplomasını koymuş. Diplomadaki resimden bu yana yüzü değiştiği için yeni çekilmiş fiyakalı bir kocaman resmini de eklemiş. Evlenmiş, ayrılmış, beş yaşında bir kızı var. Kutudan kızının yazdığı bir mektup çıkıyor. Ana ve  kızı zarfın üstüne "Duygu sömürüsü!" yazmışlar. Mektup şöyle: "Anneciğim, size anne diyebilir miyim? Bu işe mutlaka gireceğini biliyorum. Sakın onlara bu işe çok ihtiyacımız olduğunu söyleme. Anneciğim sen olmasan ben ne yapardım?" değerlendirme komitesi üyeleri gülmekten kırılıyor. Kutudan kırmızı kurdeleleriyle altı tane Adana bölgesi yüzme birinciliği madalyası çıkıyor. Sporcu, soğukkanlı, çevik olduğunu anlatmak için koymuş Özlem madalyaları. Kutunun içindeki minik bir kutudan çift taraflı bant, perde uçlarına takılan tıkaçlar çıkıyor. Masadakiler Özlem`in CV`sini yorumlama oyununa girmiş diyorlar ki "Küçük çözümler, büyük işler başarır, demek istiyor." Bir çikolata, üstündeki kâğıtta "Bu okunmuş bir çikolatadır, bunu yiyen `Evet,` der. Bunu yiyiniz," yazıyor. Minik bir kutu süt. Üstüne keçe kalemle "Benim lovemark`ım!" yazılmış. "Aşkla bağlanılacak markalar yaratmak, reklamcıların işi,", işten çaktığını belli ediyor. Bir kitap çıkıyor, adı Bir İnsana Sekiz Dakikada Nasıl `Evet` Dedirtirsiniz? "Lütfen bunu okuyun, bana cevap vermeden önce," yazan bir kâğıt yapıştırmış üstüne. Bir sürü reklam filmi senaryosu, ilaç prospektüsü. Bunun ne anlama geldiğini hemen çakıyor masadakiler. "Enine boyuna incelerim, etkileri ve yan etkileri hep göz önünde tutarım," diyor. Özlem`in yaratıcı bakışı doğrultusunda hazırladığı CV kutusu, fark yaratıyor, dikkati çekmesini sağlıyor, merak uyandırıyor.
Masadakiler Özlem`in okunmuş çikolatasını afiyetle yemiş. Gökten üç elma daha düşmüş. Özlem şimdi istediği yerde çalışmakta”.

Bugün yalnızca doğru bir içeriğe ve fark edilebilir hatta çekici bir görünüme sahip olmak bile iyi CV için yeterli değil. CV’niz özel olmalı ve sürprizler sunmalı. Aksi takdirde rekabette kaybolup gidersiniz. Gelecek hafta burada iyi bir CV’de olması ve olmaması gerekenleri bulacaksınız.