ST. Demir Çelik ve Ağır Sanayi - 5 Şubat 2009

Yakıt fiyatları oldum olası çelik endüstrisini etkileyen bir konudur. Bu etki kendini bazen doğrudan, bazen de dolaylı olarak gösterir. Yüksek fırınlarda yakılan kok, ile ark fırınlarında kullanılan elektrik enerji bedelleri çelik fiyatları üzerinde dolaysız etki yapar. Dolaysız etki kendisini hemen gösterir. Dolaylı etki ise uzun vadede ortaya çıkar. Benzin fiyatlarındaki artış böyledir; araçların daha hafif olmasını gerektirerek kendini hissettirir. Daha hafif araç için ya daha hafif malzeme gerekir ya da daha az çelik kullanımı. Ancak hafiflik tek amaç olamaz. Emniyet, dolayısıyla dayanıklılık da önemli bir gereksinimdir. İlk başta birbirleri ile uzlaşmaz görünen bu iki konu daha hafif ama dayanıklı yeni çelik türlerinin yaratılması ile çözüme kavuşturulabilir. Nitekim bu yöndeki çalışmalar meyvelerini vermeye başladı. Örneğin boron alaşımlı ultra yüksek mukavemetli çelikler. Bu yeni malzeme ilk olarak BMW’nin X6 Spor Coupe serisinde kullanıldı. Hemen peşinden yedi yolcu taşıma kapasiteli Acura MDX’in gövdesinde yüzde 56 oranında yer aldı. Böylelikle hafiflik ve dayanıklılık aynı malzeme ile sağlanmış oldu. Bu arada çok ilginç ve yararlı bir başka gelişme daha ortaya çıktı. Yeni çelik diğer çeliklere kıyasla çok daha iyi şekil alma özelliğine sahip. Önceleri yalnızca plastiklere özgü olan çok karmaşık parçaların yapılabilmesi artık yepyeni çelik malzemeler için de geçerli. Yaşasın yeni çelikler. 

***

Fiyat kontrolü ne zaman üreticilerin olacak

Çelik endüstrisinin kendine özgü yanlarından birisi de çelik alıcıların yüksek envanterler tutmalarıdır. Özellikle standart ürünler için geçerli olan bu durum kısmen özel ürünler için de geçerlidir. Her çelik kullanıcısında önemli miktarlarda stok tutulur. Dünya istatistikleri tüm ülkelerde haziran ayından bu yana yeni siparişlerin çok düştüğünü göstermekte. Talebin yüksek oranda azalması çelik üreticilerini üretimlerini kısmaya, hatlarını durdurmaya itmekte. Dünya genelindeki bu kapasite küçülmesi rakamları pek çok kişinin havsalasının ötesinde. 2008 yılının ikinci çeyreğinde yıllık 1.45 milyar ton olan üretim şu anda yıllık 950 milyon ton düzeyine inmiş bulunmakta. Aradaki korkunç fark bazı analistlere göre gerçek talep azalmasını yansıtmıyor. Benim de katıldığım görüş müşterilerin farkı envanterlerinden karşıladığı yönünde. “Neden müşteriler çelik stoklarını azaltıyor?” sorusunun yanıtı açık: “Kriz ortamında nakit kraldır”.
Fiyatlandırma gücünün yeniden üreticilere geçmesi için de çelik alıcılarının envanterlerini sıfırlamalarını beklemek gerekmekte.